Folia odkleja się przy opuszczaniu szyby

Opuszczasz szybę, żeby zapłacić za parking, podnosisz ją i w górnym rogu folia stoi odgięta jak zagięta strona książki. Następnego dnia odgięcie jest dłuższe, a pod nim ciągnie się ciemna linia brudu. To najczęstszy sposób, w jaki kończy życie folia na szybie bocznej, i jedyny, którego mechanika rozgrywa się w ukryciu, wewnątrz drzwi. Opisujemy, co tam się dzieje, dlaczego podklejanie nie działa i kiedy jedynym wyjściem jest demontaż.

Dlaczego folia odkleja się właśnie przy krawędzi?

Krawędź jest najsłabszym miejscem każdej folii, z trzech powodów. Po pierwsze, klej przy krawędzi pracuje w najgorszych warunkach: z jednej strony ma szkło, z drugiej powietrze, wilgoć i kurz, które wchodzą pod folię przy każdej myjni i każdym deszczu. Spoina, która w środku szyby jest szczelna, na brzegu starzeje się najszybciej.

Po drugie, folia jest docięta o włos od krawędzi szkła, bo nie może wystawać poza nią ani zostawiać odsłoniętego paska. Ten brzeg musi się schować pod uszczelką, a w szybie bocznej uszczelka nie jest nieruchoma: przy każdym ruchu szyby listwa trze o krawędź folii. Po trzecie, górna krawędź szyby bocznej jest najbardziej nasłoneczniona i najczęściej dotykana; tam klej traci elastyczność pierwszy, tam też zaczynają się bąble.

Co się dzieje w drzwiach, gdy szyba zjeżdża?

Szyba boczna przy opuszczaniu przechodzi przez zgarniacz: dwie listwy na górnej krawędzi drzwi, zewnętrzną i wewnętrzną, które mają zbierać wodę i kurz, żeby nie wjechały do środka drzwi. Folia leży po wewnętrznej stronie szyby, więc przy każdym ruchu wewnętrzna listwa przejeżdża po całej jej powierzchni, a na brzegu folii zahacza. Dopóki krawędź przylega do szkła, listwa ślizga się po niej bez śladu.

Wystarczy, że krawędź raz się uniesie: brud pod listwą, mróz, noc z uchylonym oknem, szyba opuszczona za wcześnie po montażu. Przy kolejnym ruchu listwa łapie ją jak paznokieć kartkę i odgina dalej. Każde opuszczenie to kolejny centymetr. Prowadnice po bokach szyby robią to samo z krawędziami pionowymi, tylko wolniej, bo folia jest tam mniej nasłoneczniona i mniej dotykana. Dlatego odklejanie prawie zawsze zaczyna się od górnego rogu, od strony, po której szyba chodzi najczęściej.

Skąd bierze się zrolowana folia w prowadnicy?

Gdy odgięta krawędź jest już długa, przy opuszczaniu szyby folia nie mieści się między szybą a listwą. Zwija się w rulon i jedzie w dół razem z szybą, do wnętrza drzwi, gdzie klej zbiera pył i smar z mechanizmu podnośnika. Przy podnoszeniu rulon wraca pod listwę i rozprasowuje się krzywo, z bąblami i brudem pod spodem. Widać to po smugach w dolnej części szyby i po fałdzie, która pojawia się za każdym razem w tym samym miejscu.

Skutki są trzy. Smugi i pęcherze w polu widzenia lusterka zewnętrznego, czyli dokładnie tam, gdzie szyba boczna ma być przejrzysta. Opór przy podnoszeniu, a przy szybach elektrycznych cofanie szyby przez zabezpieczenie, które odczytuje rulon jak przeszkodę. I resztki kleju z brudem na listwie zgarniacza, które przy każdym ruchu szorują po szkle; taka listwa może zarysować szybę, a nową folię, jeśli trafi na nią bez czyszczenia, przetrze w kilka tygodni.

Czy można podkleić odstającą krawędź?

Nie, i warto wiedzieć dlaczego, żeby nie tracić wieczoru. Klej pod odgiętą krawędzią zebrał brud i stracił właściwości; nie reaktywuje go ani podgrzanie, ani płyn. Doklejanie nowego kleju albo taśmy zostawia smugi i grubszą krawędź, jeszcze łatwiejszą do złapania przez listwę, a pod spodem bąble, bo powietrza spod folii nie da się wycisnąć bez rozwarstwienia. Przycinanie odgiętej części przesuwa krawędź w głąb szyby: zostaje pas nieoklejonego szkła, a nowa krawędź po kilku tygodniach robi dokładnie to samo.

Jedyna trwała naprawa to zdjęcie folii z tej szyby i założenie nowej, dociętej tak, by krawędź schowała się pod uszczelką. Jeżeli folia jest świeża, schodzi łatwiej, choć też kawałkami, i zostawia mniej kleju. Jeżeli ma kilka lat, zostawia klej na szkle niemal w całości i trzeba go zebrać osobno; jak to zrobić bez rys, opisaliśmy w tekście o kleju po folii.

Kiedy to sygnał do demontażu?

Czas i koszt zależą od stanu folii, nie od tego, jak bardzo jest odgięta:

Kwoty szacunkowe: orientacyjne widełki dla typowych realizacji, celowo szerokie; nie stanowią oferty handlowej w rozumieniu art. 66 Kodeksu cywilnego. Wiążącą wycenę podajemy po oględzinach szyby.

Jak zdejmuje się folię z szyby w drzwiach?

Szyba w drzwiach ma dwie trudności, których nie ma tylna: krawędź schowaną pod uszczelką i dolną część, która przy opuszczaniu chowa się w drzwiach. Dlatego pracujemy etapami. Najpierw szyba lekko opuszczona: wtedy jest dostęp do górnej krawędzi i do tego, co siedzi pod listwą. Para zmiękcza klej, folia schodzi kawałek po kawałku od górnego rogu w dół. Potem szyba podniesiona i reszta powierzchni, w tym samym tempie, bez szarpania.

Klej spod uszczelki wychodzi przy lekko opuszczonej szybie, miękkim zbierakiem, bo ostrze w tym miejscu tnie gumę. Resztki w prowadnicach i na listwie zgarniacza czyścimy osobno; inaczej nowa folia dostanie je z powrotem przy pierwszym opuszczeniu. Jeśli w drzwiach siedzi już rulon starej folii, bywa, że trzeba zdjąć boczek drzwi, żeby wyciągnąć go w całości, zamiast rwać na kawałki. Na koniec mycie i kontrola pod światło, a potem próba: szyba w dół i w górę, bez oporu.

Jak nowa folia nie wraca do tego samego problemu?

Trzy rzeczy decydują o tym, czy nowa folia przetrwa w drzwiach. Docięcie z zapasem pod uszczelkę: krawędź folii ma schować się pod listwą, a nie stać przed nią, bo wtedy listwa ślizga się po folii zamiast o nią zahaczać. Czyste prowadnice i listwa zgarniacza przed montażem, bez kleju i brudu po starej folii, bo to one pierwsze dotkną nowej warstwy. I sezonowanie: przez pierwsze dni po montażu szyb bocznych się nie opuszcza, klej wiąże, a woda aplikacyjna odparowuje; dopiero potem listwa może po folii jeździć bez śladu.

Dla porządku o pieniądzach: demontaż z jednej szyby bocznej to szacunkowo od 50 do 300 zł zależnie od stanu folii, kwadrans do 80 minut pracy; nowa folia na tę szybę to osobna pozycja. Tyle kosztuje zamknięcie tematu, który przy każdym opuszczeniu szyby robi się o centymetr dłuższy.